Overdenking

Overdenking
In heel grote lijnen vertellen de 150 jaar het verhaal van een hervormde gemeente, waar een gereformeerde kerk zich uit losmaakte en die meer dan honderd jaar naast elkaar bestonden, om in 2010 weer samen te komen en op te gaan in de protestantse gemeente van Heerhugowaard. Uit de tijd van de gereformeerde kerk stammen de Stationswegkerk en de Exoduskerk. De laatste is afgebroken en heeft plaatsgemaakt voor het appartementen-complex Ruysdealstate. De Stationswegkerk doet nu dienst als onderkomen van de kunstuitleen.
De kerk aan de Middenweg heeft vanuit haar verleden geen naam gekregen. Pas na de fusie kreeg het de naam ‘Ontmoetingskerk’. Toen in de jaren zestig het kerkgebouw opgeknapt moest worden, werden er in het dorp acties gehouden, zoals de rommelmarkt, voor het zogenaamde ‘oudste kerkje van Heerhugowaard’. In de volksmond werd de verwijzing gebruikt ‘het kerkje tegenover de Aldi’.
Lang is het dus een ‘kerkje’ geweest. Ik kan mij een discussie herinneren met een oud-wethouder over het nut van de voedselbank. Hij vond dat ik mij als dominee niet met sociale zaken moest bemoeien en gebood mij: ‘jij moet je alleen met je kerkje bemoeien’.
Zeker, het is geen groot kerkgebouw, maar dat betekent niet dat er geen grote dingen worden ondernomen. De voedselbank, de schuldhulpmaatjes, platform armoede bestrijding, projecten in Kenia, Tanzania en Moldavie zijn kerkelijke initiatieven. Voor ouderen worden er tal van activiteiten georganiseerd als de Soos en de gezamenlijke maaltijden. Het dient als onderkomen voor diverse koren.
Met jongeren worden er vormen gezocht om in onze tijd het kerkzijn nieuwe invulling te geven.
Deze opsomming maakt duidelijk dat bij het woord kerk het niet zozeer om het gebouw, als wel om de mensen gaat. De huidige naam Ontmoetingskerk doet daar recht aan, zoals de Brink een ontmoetingscentrum is.
Elke ontmoeting begint met het aanspreken van de ander. Daar hebben we het woordje ‘jij’ voor. In de taal van de Bijbel is het woord ‘jij’ direct verbonden met God.
Van vrome Joden wordt verondersteld dat ze wel honderd keer per dag ‘gezegend jij‘ zeggen. In elke ontmoeting tussen mensen, wordt God dichterbij gebracht. Hoor achter elk ‘jij’ een groter Gij’. In het aangesproken worden door de ander wordt de Ander hoorbaar. In de werkelijke ontmoeting kom je in een verantwoordelijkheid naar elkaar te staan. De bijbel spreekt over de mens die je naaste is.
Over het Hebreeuwse woordje ‘jij’ kwam ik bij een Joodse leraar het volgende tegen. Atah, ‘jij’ begint met de alef en de taf, de eerste en de laatste letter van het alfabet. Dat wil ons doen beseffen dat wij in de ontmoeting met de ander de hele wereld tegen komen, van a tot en met z. En dus ook: onze eigen wereld. Dat te beseffen maakt een ontmoeting al tot iets groots. En toch is met die twee letters niet het hele verhaal verteld. Want in de ontmoeting kun je het ook over ‘men’ of ‘het’ hebben. Het Hebreeuwse woord ‘jij’ heeft nog een derde letter; de ‘hé’. Met die letter komt de vruchtbaarheid en de toekomst in het vizier. Dan ontmoet ik niet een afstandelijk ‘men’ of ‘het’, maar in die ander kom ik in een relatie te staan waar we met elkaar verbonden worden door God zelf. In elke ontmoeting gaat het om ik en jij en tegelijk om ik en Gij.
In de Ontmoetingskerk stellen wij de Ander, de ander centraal.

Henco van Capelleveen
terug