Overweging Overweging
Mensen willen dat er iemand is die bij hen hoort en bij wie zij horen. Een geliefde of een vriend(in), familie of een gemeenschap van mensen, zoals onze Ontmoetingskerk. Mensen om samen kunnen zijn, mensen die elkaar kennen, die weet hebben van ons bestaan en met wie wij leven en mee-leven. Mensen die horen, de tijd nemen, begrijpen en waarmee een echt gesprek mogelijk is. Het is een diep menselijk verlangen: die verbondenheid en het delen van het bestaan. Juist in deze tijd merken we hoe belang-rijk dat is: samen kunnen zijn. Ook merken we, dat zo weinig nog vanzelfsprekend is. Zoveel moet opnieuw geprobeerd worden, van samen koffiedrinken tot samenkomen in de kerk.
Hoe liefde kan werken vertelt een verhaal uit Afrika. Op een dag kwam een gemeenschap in Kenia erachter, dat iemand uit hun midden iets gestolen had. De mensen werden bijeengeroepen, iedereen mocht zijn zegje doen en een groep wijze mensen zou uitspraak doen. Het bleek, dat de persoon in kwestie had gestolen uit armoede. Het was opvallend wat ze vervolgens tegen hem zeiden: “We nemen je niet kwalijk dat je iets gesto-len hebt, maar we nemen je kwalijk dat je niet naar ons toe bent gekomen om te zeggen dat je er niet uit kwam. Dan hadden we je kunnen helpen.” Vervolgens echter zeiden de wijze mannen tegen de dorpsgenoten: “Jullie is ook iets kwalijk te nemen, namelijk dat jullie nooit wat gedaan hebben voor deze man, terwijl jullie konden weten dat het niet goed met hem ging. Als jullie meer liefde hadden getoond en met hem in contact waren gebleven en hem als mens hadden gezien en behandeld, dan hadden jullie dit kunnen weten. Daarom luidt ons oordeel, dat iedereen uit het dorp een klein beetje geld moet inleggen zodat deze man zichzelf en zijn gezin in de eerste levensbehoeften kan voorzien.”
We wonen allemaal op dezelfde aarde en zijn allemaal mensen, die verbonden zijn met elkaar. Het verhaal uit Afrika draait ons gebruikelijke wereldbeeld om: wij zijn niet individuen die als los zand bij elkaar zijn. Nee, het welzijn van ieder individu is een verantwoordelijkheid voor heel de gemeenschap. ‘No man is an island’, geen mens is een eiland, zei de Engelse dichter John Donn, ‘iedereen is deel van dezelfde wereld.’ De liefde van Christus vraagt dat we elkaar als medemens zien, dat we ruimte maken voor elkaar en helpen, zoals een ander geholpen kan en wil worden. Allemaal als mensen die geliefd worden door dezelfde God.
Na het verhaal over zijn jeugd vertelde Oosterhuis over wat liefde volgens hem met God te maken had: ‘Onze vaderen in hun vreemde taal zeiden God, maar bedoelden liefde; zeiden hemel, maar bedoelden liefde sterker dan de dood, waar je ooit uitkwam, waar je weer in mag als het gedaan is, bedoelden zij met hun groot ver-haal. (…) Geloven in God kan niet, als je niet gelooft in liefde; dat liefde kan, en de aarde zal vernieuwen. Dat heb ik van het grote Bijbelse verhaal.’ Als we uit dat verhaal van liefde kunnen leven, dan is de aarde een goe-de plek. Dan kunnen we, met alle uitdagingen die bij deze coronatijd horen, figuurlijk en letterlijk weer samen-zijn.
Ds. Niels Gillebaard
terug