Overweging Overweging
We bewegen ons nu langzaam naar versoepeling van de maatregelen. Het is zoeken en tasten, want natuurlijk gaat onze gezondheid voor alles. Tegelijkertijd willen we ook vooruit, al weten we nog niet goed hoe. Dit is nieuw. Samen-leven op 1,5 meter afstand, hoe doe je dat? Hoe geeft je dat vorm? Wat kan wel en wat kan niet? Iedereen heeft met deze vragen te maken. Of je nu met elkaar kerk bent, op school zit, studeert, een baan hebt, of je nu in een tehuis woont of veel thuis zit: hoe geef je het leven vorm in deze tijd?
Het lijkt soms op autorijden met de handrem erop: je wilt vooruit, maar je beseft ook dat het op de normale manier niet kan. Het is zoeken naar nieuwe manieren en nieuwe vormen. Als we later terugkijken op deze tijd, dan zal het waarschijnlijk de doorbraak zijn van het beeldbellen. Dat is wel het mooie van deze tijd: dat we alle techniek tot onze beschikking hebben om toch – op afstand - contact met elkaar te blijven houden. Al zal het nooit de waarde van een echte fysieke ontmoeting kunnen hebben, het geeft in ieder geval de mogelijkheid om elkaar te blijven zien.
Men zegt wel eens dat je de echte waarde van iets ziet, als je het niet meer hebt. Daar kunnen we ons nu alles bij voorstellen. ‘Gewoon’ bij iemand koffiedrinken. ‘Gewoon’ bij ouders of grootouders op bezoek. ‘Gewoon’ naar school. ‘Gewoon’ naar je werk. ‘Gewoon’ koffiedrinken op een terras. ‘Gewoon’ boodschappen doen. In een tijd waar niets meer gewoon is, waarderen we dit alles des te meer. Onze vrijheid, welvaart, gezondheid, ons samen-leven. Wat is het waardevol en wat zien we uit naar de dag dat dit alles er weer is.
In feite is dat wat geloven is. Het is kijken naar je leven en zien wat er waardevol is. Wat maakt het leven de moeite waard? Wat geeft je vertrouwen en betekenis? Wat helpt je door moeilijke tijden heen? Wat zijn je dromen, je verlangens? De leerlingen van Jezus zagen deze droom in Zijn leven. Hoe hij leefde, zo hoort het leven te zijn. Leven vanuit de liefde als antwoord op alle moeilijkheden in het bestaan. Leven in eenheid met je medemens en met God. Dat is ook wat we op zondagmorgen in de diensten willen doen: ons leven zien, in het licht van God. De Bijbelse verhalen zijn spiegels die ons dat goede leven leren. Die ons de wijsheid, het vertrouwen en het geloof aanleren. Door verhalen van mens en God, door figuren aan wie wij ons spiegelen, door de wijsheid.
Zo spiegelen wij ons aan het evangelie. De leerlingen leefden met Jezus, trokken door stad en land en leerden van hem. Het leven was goed. Aan die weg kwam abrupt een eind door Jezus’ arrestatie, proces en kruisiging. Niets was meer zoals het leek. Toch werd hen een nieuwe toekomst aangereikt. Zij ervoeren hoe hij bij hen was en hen de vrede toewenste. Onwennig en verward moesten ze wennen aan deze nieuwe situatie: het was Jezus die met hen was, maar toch was alles anders geworden. Na Jezus’ Hemelvaart kwam Pinksteren, waar ze Zijn Geest van liefde ontvingen om het geloof en vertrouwen met alle mensen te delen die het horen wilden. De werkelijkheid was hetzelfde, maar ook heel anders geworden. Zij zagen plotseling met nieuwe ogen. Misschien kunnen we zo door deze tijd gaan: het leven zien in het licht en de liefde van God. We zien weer wat belangrijk is, onze ogen zijn
geopend. Dat we deze liefde voor wat mooi en goed is mogen behouden, als we al zoekend en tastend opnieuw het samen-leven vormgeven.
Niels Gillebaard
terug